24 maja 2025 r. uczniowie klas III a i III b wraz ze swoimi rodzicami, katechetkami Anną Iżko i Joanną Borowicz oraz ks. Michałem Mościckim udali się na pielgrzymkę dziękczynną za dar I Komunii Świętej szlakiem jubileuszowych sanktuariów naszej diecezji. W pielgrzymce uczestniczyły 74 osoby. Pierwszym punktem pielgrzymki była wizyta w sanktuarium maryjnym w Leśnej Podlaskiej. Po nawiedzeniu leśniańskiej bazyliki, dzięki uprzejmości miejscowego proboszcza, ojca Łukasza Fladera, mogliśmy poznać historię objawień Matki Bożej na gruszy i z bliska zobaczyć wizerunek Leśniańskiej Pani oraz skosztować wody ze źródełka, które wytrysnęło w miejscu znalezienia cudownego obrazu. Następnie udaliśmy do Janowa Podlaskiego, dawnej stolicy diecezji siedleckiej i miejsca wiecznego spoczynku pierwszych biskupów podlaskich. W miejscowej świątyni, dawnej katedrze podlaskiej, uczestniczyliśmy we Mszy Świętej odprawionej przez ks. Michała w intencji dzieci pierwszokomunijnych i ich rodziców. Następnie zeszliśmy do krypt kościelnych, by oddać hołd spoczywającym w nich pasterzom kościoła podlaskiego. Z ogromnym zainteresowaniem wysłuchaliśmy także opowieści o patronie janowskiej świątyni – św. Wiktorze. Kolejnym punktem naszej pielgrzymki był Pratulin – miejsce męczeńskiej śmierci bł. Wincentego Lewoniuka i jego dwunastu towarzyszy – Męczenników Podlaskich. Z historią ich życia i męczeńskiej śmierci zapoznał nas proboszcz parafii Pratulin – ks. kan. Jacek Guz. Wizytę w sanktuarium Błogosławionych Męczenników zakończyliśmy wspólną modlitwą o dar wiary i odwagę w niesieniu przesłania Ewangelii w swoim środowisku. Naszą wizytę w Pratulinie upamiętniliśmy okolicznościowym wpisem do Księgi Pielgrzymów. Ostatnim odwiedzonym w ramach pielgrzymki miejscem były Kostomłoty, jedyna istniejąca do dziś parafia neounicka w Polsce. W przepięknym wnętrzu kostomłockiej świątyni o dziejach unii, liturgii wschodniej i obrządku grekokatolickim opowiadał nam ks. Piotr Witkowicz. Od księdza Piotra dowiedzieliśmy się kim są unici, jak sprawują Mszę Świętą i inne sakramenty, jakim językiem posługują się w liturgii i dlaczego świątynia unicka wygląda nieco inaczej niż znane nam kościoły rzymskokatolickie. Nasza wyprawa zakończyła się wspólnym grillem, przygotowanym przez naszych wspaniałych rodziców. Pokrzepieni pysznymi kiełbaskami, przypiekanym na ruszcie chlebem i „słodkim co nieco” udaliśmy się w drogę powrotną. Choć dzień był deszczowy i pochmurny towarzyszyła nam radość bycia razem, możliwość wspólnej zabawy, wzajemna życzliwość i otwartość. One potrafią rozpędzić najciemniejsze chmury, o czym przekonaliśmy się w drodze powrotnej ciesząc się ciepłymi promieniami wiosennego słońca.

[Show slideshow]